ประเด็นสำคัญ
- หนึ่งประเด็นต่อหนึ่งคำถาม การถามเรื่อง “ความเร็วและความถูกต้อง” ในบรรทัดเดียวทำให้ทุกคำตอบกำกวม ให้แยกออก ในคลังเทมเพลตของเราเอง นี่คือรูปแบบที่พบบ่อยที่สุด
- ถ้อยคำเปลี่ยนตัวเลข ไม่ใช่แค่บรรยากาศ ในการทดลองแบบแบ่งกลุ่มตัวอย่าง การเพิ่มอนุประโยคเดียวเรื่องการบาดเจ็บล้มตายทำให้การสนับสนุนปฏิบัติการทางทหารลดจากร้อยละ 68 เหลือร้อยละ 43 หัวข้อเดียวกัน สัปดาห์เดียวกัน แต่ประโยคต่างกัน
- แทนคำบอกปริมาณที่คลุมเครือด้วยวันที่ “เมื่อเร็ว ๆ นี้” และ “บ่อย ๆ” มีความหมายต่างกันสำหรับแต่ละคน ส่วน “ในช่วง 30 วันที่ผ่านมา” มีความหมายเดียว
- ถามเฉพาะสิ่งที่คุณจะนำไปปฏิบัติ หากคุณบอกไม่ได้ว่าคำตอบจะเปลี่ยนการตัดสินใจใด คำถามนั้นก็ทำให้คุณเสียผู้ตอบที่ทำจนจบไปโดยเปล่าประโยชน์
- ไม่มีอะไรต้องลงทะเบียนก่อน คลังคำถามมีปุ่มคัดลอก และรายการตรวจมีปุ่มพิมพ์ ไม่มีแบบฟอร์ม ไม่ต้องใช้อีเมล
เริ่มจากคำถามที่คุณเขียนไว้แล้ว
การเขียนคำถามแบบสำรวจ ให้เริ่มจากการตัดสินใจที่คำตอบจะนำไปใช้ ถามเรื่องที่เจาะจงเพียงเรื่องเดียว ใช้คำเรียบง่ายและกรอบเวลาที่ชัดเจน แล้วเลือกตัวเลือกคำตอบที่ครอบคลุมคำตอบที่น่าจะเป็นโดยไม่ทับซ้อนกัน หากคุณมีร่างอยู่แล้ว ใช้การตรวจด้านล่างเพื่อหาสิ่งที่ต้องแก้
อ่านร่างคำถามของคุณหนึ่งรอบ แล้วมองหาสัญญาณ 6 ข้อนี้ หากพบมากกว่าหนึ่งข้อ ให้แก้ตามลำดับที่ระบุ คำถามที่ถามสองประเด็นในข้อเดียวแก้ด้วยถ้อยคำที่ดีขึ้นไม่ได้จนกว่าจะแยกออก
- ถามสองประเด็นในข้อเดียวคำว่า “และ” หรือ “หรือ” เชื่อมสองสิ่งที่คุณอาจรู้สึกต่างกัน
- ชี้นำมีคำคุณศัพท์ หรือข้ออ้างว่าคนอื่นคิดอย่างไร อยู่ในคำถาม
- มีข้อสันนิษฐานแฝงแค่ตอบก็เท่ากับยอมรับบางอย่างที่คุณไม่เคยตรวจสอบ
- คลุมเครือ“บ่อย ๆ” “เมื่อเร็ว ๆ นี้” “เป็นประจำ” ไม่มีวันที่ ไม่มีจำนวน ไม่มีจุดอ้างอิง
- ตัวเลือกบกพร่องช่วงทับซ้อนกัน ขาดคำตอบที่พบบ่อย หรือมาตราส่วนเอียงไปด้านเดียว
- ปฏิเสธซ้อนต้องอ่านสองรอบจึงจะรู้ว่าทางไหนคือเห็นด้วย
อะไรทำให้คำถามแบบสำรวจได้ผล
คำถามแบบสำรวจที่ดีไม่ใช่คำถามที่ฉลาดหลักแหลม แต่เป็นคำถามที่ผู้ตอบทุกคนอ่านถ้อยคำเดียวกันแล้วเข้าใจตรงกัน และคำตอบเปลี่ยนสิ่งที่คุณจะทำต่อไป นั่นคืองานทั้งหมด คุณสมบัติ 4 ข้อพาคุณไปถึงตรงนั้น
- ระบุสิ่งที่เจาะจงเพียงเรื่องเดียว “คุณพึงพอใจกับบริการของเรามากน้อยเพียงใด?” เปิดให้ตีความคำว่าบริการได้ 6 แบบ “คุณพึงพอใจกับความรวดเร็วในการตอบคำขอรับการสนับสนุนครั้งล่าสุดของคุณมากน้อยเพียงใด?” เปิดให้ตีความได้แบบเดียว
- ไม่มีความเห็นของตัวเองแฝงอยู่ คำคุณศัพท์ใด ๆ ในคำถาม (“ง่าย” “มีประโยชน์” “ได้รับรางวัล”) บอกผู้ตอบว่าคุณหวังจะได้ยินอะไร ให้ตัวเลือกคำตอบเป็นตัวแสดงช่วงความเห็นแทน
- อ่านรอบเดียวเข้าใจ หากผู้ตอบต้องแยกแยะประโยคใหม่ คุณกำลังวัดความพยายามในการอ่านพอ ๆ กับความคิดเห็น ตั้งเป้าที่อนุประโยคเดียวและคำเรียบง่าย
- ผูกกับการตัดสินใจ เขียนลงไปว่าคุณจะทำอะไรหากคำตอบออกมาต่ำ และจะทำอะไรหากออกมาสูง หากสองอย่างนั้นเหมือนกัน ให้ตัดคำถามนั้นทิ้ง
รูปแบบที่คุณเลือกสำคัญน้อยกว่าคุณสมบัติ 4 ข้อนั้น แต่ก็ไม่ได้ไร้ต้นทุน รูปแบบปลายปิดตอบได้เร็วกว่าและวิเคราะห์ได้เร็วกว่า รูปแบบปลายเปิดบอกสิ่งที่คุณไม่ได้คิดจะถาม ตารางด้านล่างเป็นแนวทางเลือกใช้ และแต่ละรูปแบบมีคู่มือของตัวเองในเว็บไซต์นี้พร้อมตัวอย่างประกอบ
| รูปแบบ | ใช้เมื่อคุณต้องการ | ตัวอย่างตัวคำถาม | ต้นทุนหลัก |
|---|---|---|---|
| รายการตัวเลือกเดียว | แบ่งผู้คนออกเป็นกลุ่ม | “ข้อใดอธิบายบทบาทของคุณได้ดีที่สุด?” | คุณต้องรู้ตัวเลือกล่วงหน้า |
| เลือกได้หลายข้อ | หลายคำตอบอาจเป็นจริงพร้อมกัน | “ในช่วง 30 วันที่ผ่านมา คุณเคยใช้สิ่งใดต่อไปนี้บ้าง?” | ผลของลำดับ ตัวเลือกที่อยู่ท้าย ๆ ถูกเลือกน้อยกว่า |
| ข้อความแบบเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วย | ทัศนคติที่คุณจะติดตามไปตามเวลา | “เครื่องมือที่ฉันใช้ทุกวันทำสิ่งที่ฉันต้องการได้” | บางคนเห็นด้วยกับแทบทุกอย่าง |
| มาตราส่วนตัวเลข | คะแนนที่คุณจะใช้เทียบเกณฑ์หรือดูแนวโน้ม | “คุณมีแนวโน้มจะแนะนำเราให้ผู้อื่นมากน้อยเพียงใด?” | คะแนนเปลี่ยนไปตามถ้อยคำของป้ายกำกับ |
| ข้อความปลายเปิดสั้น ๆ | เหตุผลเบื้องหลังคะแนน | “เหตุผลหลักที่คุณให้คะแนนนี้คืออะไร?” | ตอบช้ากว่าและลงรหัสช้ากว่า |
| ตารางข้อความ | ข้อคำถามจำนวนมากบนมาตราส่วนเดียวกัน | “ให้คะแนนแต่ละข้อต่อไปนี้ตั้งแต่ 1 ถึง 5” | ใช้บนโทรศัพท์ยาก และชวนให้ตอบเป็นเส้นตรง |
หากต้องการเจาะลึกรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง ดูประเภทคำถามแบบตัวเลือกเดียวและเลือกได้หลายข้อ มาตราส่วนความเห็นด้วยและจำนวนระดับที่ควรใช้ มาตราส่วนตัวเลขและป้ายกำกับ และคำถามปลายเปิดกับคำถามปลายปิด สำหรับอายุ เพศ รายได้ และข้อคำถามทำนองเดียวกัน คำถามด้านประชากรศาสตร์มีกฎของตัวเองเรื่องตำแหน่งและการไม่บังคับตอบ
6 แบบที่คำถามแบบสำรวจผิดพลาด และฉบับแก้ไขของแต่ละแบบ
6 รูปแบบนี้ครอบคลุมคำถามแบบสำรวจที่ไม่ดีเกือบทั้งหมดที่เราพบ แต่ละแบบด้านล่างมีฉบับที่บกพร่อง ฉบับที่เขียนใหม่ และหมายเหตุว่าทำไมการเปลี่ยนแปลงนั้นจึงสำคัญ การเขียนใหม่ไม่ใช่เรื่องรสนิยมด้านภาษา ในทุกกรณี ฉบับเดิมให้คำตอบที่คุณตีความไม่ได้ และฉบับแก้ไขให้คำตอบที่คุณตีความได้
คำถามที่ถามสองประเด็นในข้อเดียว ถามสองเรื่องแต่รับคำตอบเดียว
คำถามที่ถามสองประเด็นในข้อเดียวรวมสองหัวข้อไว้ในประโยคเดียว คนที่พอใจมากกับเรื่องหนึ่งแต่ไม่พอใจอีกเรื่องไม่มีทางตอบได้ตรงกับความจริง สิ่งที่เลือกจึงเป็นแค่สัญญาณรบกวน
คุณพึงพอใจกับความเร็วและความถูกต้องของการจัดส่งมากน้อยเพียงใด?
คุณพึงพอใจกับความรวดเร็วในการได้รับคำสั่งซื้อมากน้อยเพียงใด?
จากนั้นถามอีกครึ่งเป็นคำถามแยกของตัวเอง คำสั่งซื้อที่มาถึงเร็วแต่ผิดควรได้คะแนนสูงในข้อหนึ่งและต่ำในอีกข้อ และคุณจะมองไม่เห็นสิ่งนั้นหากทั้งสองอยู่ในแถวเดียวกัน
ทีมสนับสนุนของเราเป็นมิตรและแก้ปัญหาให้คุณได้หรือไม่?
ปัญหาของคุณได้รับการแก้ไขหรือไม่?
ผลลัพธ์และท่าทีเป็นผลคนละเรื่อง เมื่อรวมเข้าด้วยกัน ทีมที่น่ารักแต่แก้ปัญหาไม่ได้จะดูเหมือนกันทุกประการกับทีมที่แก้ปัญหาได้แต่ห้วน
การอบรมมีประโยชน์และเข้าใจง่ายเพียงใด?
คุณทำความเข้าใจเนื้อหาการอบรมได้มากเพียงใดโดยไม่ต้องมีคนช่วย?
ชัดเจนแต่ไม่มีประโยชน์ก็เป็นผลลัพธ์จริง สับสนแต่มีคุณค่าก็เช่นกัน การรวมเข้าด้วยกันซ่อนสิ่งที่ทีมฝึกอบรมจำเป็นต้องรู้พอดี
คำถามชี้นำบอกผู้คนว่าคุณต้องการคำตอบแบบไหน
คำถามชี้นำบังคับทิศทางผ่านคำคุณศัพท์ที่มีนัยแฝง หรือผ่านข้ออ้างว่าคนอื่นคิดอย่างไรอยู่แล้ว ผู้ตอบต้องฝืนประโยคจึงจะไม่เห็นด้วยได้ และส่วนใหญ่ก็ไม่อยากเสียแรงทำเช่นนั้น
คุณพึงพอใจกับทีมสนับสนุนที่ได้รับรางวัลของเรามากน้อยเพียงใด?
คุณให้คะแนนความช่วยเหลือที่ได้รับอย่างไร?
“ได้รับรางวัล” ยกย่องทีมก่อนที่ผู้ตอบจะมีความเห็นของตัวเอง และยังวางกรอบมาตราส่วนไว้อย่างแนบเนียน การไม่เห็นด้วยในตอนนี้หมายถึงการแย้งกับรางวัล
ผู้ใช้ส่วนใหญ่ของเราพบว่าการตั้งค่าทำได้ง่าย คุณพบว่าง่ายเพียงใด?
การตั้งค่าบัญชีของคุณง่ายหรือยากเพียงใด?
แก้สองจุดในคราวเดียว ข้ออ้างว่าคนส่วนใหญ่คิดอย่างไรถูกตัดออก และตัวคำถามระบุทั้งสองทิศทาง “ง่าย” จึงไม่ใช่คำตอบที่ถูกชี้ไว้ล่วงหน้าอีกต่อไป
คุณชอบหน้าชำระเงินที่ออกแบบใหม่ของเรามากเพียงใด?
คุณจะอธิบายการชำระเงินเทียบกับครั้งก่อนอย่างไร?
“คุณชอบมากเพียงใด” ไม่มีระดับที่ต่ำกว่า “เล็กน้อย” คนที่ไม่ชอบเลยตอบให้ตรงความจริงไม่ได้ ค่าเฉลี่ยจึงออกมาเป็นบวกเพราะโครงสร้างของคำถามเอง
คำถามที่มีข้อสันนิษฐานแฝง บังคับให้คุณยอมรับบางอย่างก่อนจึงจะตอบได้
คำถามที่มีข้อสันนิษฐานแฝงลักลอบใส่ข้อสันนิษฐานเข้ามา ทุกคำตอบที่มีให้เลือกล้วนยืนยันข้อสันนิษฐานนั้น ข้อมูลจึงผิดตั้งแต่ก่อนที่ใครจะได้อ่าน นี่คือรูปแบบที่ผู้คนมองข้ามบ่อยที่สุดในร่างของตัวเอง เพราะข้อสันนิษฐานนั้นมักเป็นจริงสำหรับผู้เขียน
เวลาออกไปทานข้าวนอกบ้าน คุณชอบไปที่ไหน?
ในช่วง 30 วันที่ผ่านมา คุณทานอาหารที่ร้านอาหารกี่ครั้ง?
ถามข้อนี้ก่อน แล้วแสดงคำถามว่า “ที่ไหน” เฉพาะกับผู้ที่ตอบอะไรก็ได้ที่มากกว่า “ไม่เลย” มิฉะนั้นคนที่ไม่เคยทานข้าวนอกบ้านจะแต่งคำตอบขึ้นมา
คุณพบปัญหาอะไรบ้างระหว่างการเริ่มต้นใช้งาน?
การเริ่มต้นใช้งานของคุณเป็นอย่างไรบ้าง?
ฉบับเดิมสันนิษฐานว่ามีปัญหา คนที่ไม่มีปัญหาเลยจะข้ามไป หรือแต่งข้อติเล็ก ๆ ขึ้นมาเพื่อให้เป็นประโยชน์ และทั้งสองกรณีทำให้การเริ่มต้นใช้งานดูแย่กว่าความจริง
ราคาใหม่ของเราช่วยให้ทีมของคุณประหยัดเงินได้อย่างไร?
ตั้งแต่มีการเปลี่ยนแปลงราคา ค่าใช้จ่ายที่ทีมของคุณจ่ายให้เราเพิ่มขึ้น ลดลง หรือเท่าเดิม?
ฉบับเดิมไม่มีที่ให้ตอบว่า “เราต้องจ่ายมากขึ้น” การเพิ่ม “ไม่แน่ใจ” ก็สำคัญเช่นกัน หากไม่มีตัวเลือกนี้ คนที่ไม่รู้จริง ๆ จะถูกบังคับให้เดา และคำตอบที่เดาก็ดูเหมือนข้อมูลจริงทุกประการ
คำถามที่คลุมเครือถูกวัดด้วยไม้บรรทัดคนละอัน
คำอย่าง “บ่อย ๆ” “เป็นประจำ” และ “เมื่อเร็ว ๆ นี้” ดูแม่นยำตอนที่คุณเขียน แต่คนอ่านแต่ละคนเข้าใจไม่ตรงกัน คนสองคนที่มีพฤติกรรมเหมือนกันจะตอบต่างกัน ความแปรปรวนที่คุณวัดได้จึงมาจากภาษา ไม่ใช่จากชีวิตจริง
คุณออกกำลังกายเป็นประจำหรือไม่?
ในสัปดาห์ทั่วไป คุณออกกำลังกายอย่างน้อย 20 นาทีกี่วัน?
“เป็นประจำ” ทำหน้าที่สามอย่างพร้อมกัน คือ บ่อยแค่ไหน นานแค่ไหน และสม่ำเสมอแค่ไหน ฉบับเขียนใหม่แก้ได้ทั้งสามอย่าง และให้ตัวเลขที่คุณติดตามแนวโน้มได้
คุณติดต่อฝ่ายสนับสนุนเมื่อเร็ว ๆ นี้หรือไม่?
คุณติดต่อฝ่ายสนับสนุนในช่วง 90 วันที่ผ่านมาหรือไม่?
เลือกช่วงเวลาที่ผู้ตอบนึกย้อนได้จริง เมื่อเกินราว 3 เดือน ผู้คนจะย่อและสลับลำดับเหตุการณ์ ช่วงเวลาที่ยาวขึ้นจึงได้ความครอบคลุมมาแลกกับความแม่นยำ
คุณให้คะแนนความคุ้มค่าของผลิตภัณฑ์ของเราอย่างไร?
เมื่อเทียบกับเงินที่คุณจ่าย คุณให้คะแนนสิ่งที่ได้รับอย่างไร?
“ความคุ้มค่า” อาจหมายถึงราคา ประโยชน์ใช้สอย หรือคุณภาพ แล้วแต่ว่าใครอ่าน การระบุสิ่งที่แลกกันอย่างชัดเจนทำให้ทุกคนตอบคำถามเดียวกัน
ตัวเลือกคำตอบที่บกพร่องทำลายคำถามที่ดีอยู่แล้ว
ตัวคำถามที่เขียนดียังล้มเหลวได้หากตัวเลือกทับซ้อนกัน มีช่องโหว่ หรือเอียงไปทางเดียว นี่คือรูปแบบที่จับได้ง่ายที่สุด แต่ก็หลุดออกไปบ่อยที่สุด เพราะผู้คนตรวจทานคำถามแต่อ่านผ่าน ๆ รายการด้านล่าง
รายได้ครัวเรือนต่อปีของคุณคือเท่าใด? ต่ำกว่า 25,000 ดอลลาร์ / 25,000 ถึง 50,000 ดอลลาร์ / 50,000 ถึง 75,000 ดอลลาร์ / 75,000 ถึง 100,000 ดอลลาร์
รายได้ครัวเรือนต่อปีก่อนหักภาษีของคุณคือเท่าใด?
แก้ไข 3 จุด ช่วงรายได้ไม่ทับซ้อนกันที่ 25,000, 50,000 และ 75,000 ดอลลาร์อีกต่อไป มีช่วงบนสุดแล้ว และผู้คนเลือกไม่ตอบได้แทนที่จะเลิกทำแบบสำรวจ
คุณให้คะแนนบริการของเราอย่างไร? ดี / ดีมาก / ยอดเยี่ยม / โดดเด่น
คุณให้คะแนนบริการของเราอย่างไร?
มาตราส่วนที่ไม่สมดุลรับประกันค่าเฉลี่ยเชิงบวกไม่ว่าผู้คนจะคิดอย่างไร มาตราส่วนที่สมดุลมีจำนวนระดับเท่ากันทั้งสองข้างของจุดกึ่งกลางที่เป็นกลาง
คุณใช้ฟีเจอร์ใดของเรามากที่สุด? แดชบอร์ด / รายงาน / การแจ้งเตือน
ในช่วง 30 วันที่ผ่านมา คุณเคยใช้สิ่งใดต่อไปนี้บ้าง? เลือกได้หลายข้อ
ฉบับเดิมบังคับให้คนที่ไม่ได้ใช้ทั้งสามอย่างต้องเลือก และซ่อนคนที่ใช้ทั้งสามอย่าง “ไม่ได้ใช้เลย” ไม่ใช่ตัวเลือกเติมให้เต็ม แต่เป็นความต่างระหว่างศูนย์จริงกับความชอบปลอม
การปฏิเสธซ้อนวัดความเร็วในการอ่าน
คำปฏิเสธสองชั้นบังคับให้ผู้ตอบแก้ปริศนาตรรกะเล็ก ๆ ก่อนตอบ คนส่วนใหญ่จะไม่แก้ แต่เดาทิศทางแล้วไปต่อ ข้อคำถามจึงกลายเป็นการโยนเหรียญที่แต่งตัวเป็นความคิดเห็น
คุณไม่เห็นด้วยหรือไม่ว่านโยบายการคืนเงินยืดหยุ่นไม่เพียงพอ?
นโยบายการคืนเงินยืดหยุ่นเพียงใด?
ถามถึงสิ่งนั้นโดยตรง ทิศทางควรอยู่ในตัวเลือกคำตอบ ซึ่งผู้ตอบเห็นได้ทั้งหมดในคราวเดียว แทนที่จะต้องจำไว้ในหัว
เราไม่ควรยกเลิกตัวเลือกให้ข้ามการเริ่มต้นใช้งานใช่หรือไม่?
ผู้ใช้ควรข้ามการเริ่มต้นใช้งานได้หรือไม่?
“เราไม่ควรยกเลิก” มีคำปฏิเสธสองชั้นและข้อเสนอเชิงนโยบาย ไม่มีใครตอบข้อนั้นได้ตรงความจริง รวมถึงคนที่เขียนคำถามนั้นเองด้วย
ฉันไม่เคยรู้สึกว่ารายงานไม่มีประโยชน์ เห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วย?
รายงานมีประโยชน์เพียงใด?
“ไม่เคย” บวก “ไม่มีประโยชน์” คือการปฏิเสธซ้อนที่ปลอมตัวมา การเขียนใหม่เป็นข้อคำถามที่ถามตรง ๆ ยังตัดรูปแบบเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยออกไปด้วย ซึ่งบางคนตอบรับโดยไม่สนเนื้อหา
วิธีเขียนคำถามแบบสำรวจที่ไม่มีอคติ
การแก้ 6 รูปแบบนี้ขจัดความเสียหายได้เกือบทั้งหมด นิสัย 4 ข้อต่อไปนี้จับส่วนที่เหลือได้ และใช้เวลาราว 1 นาทีต่อคำถาม
- ระบุวันที่ “ในช่วง 30 วันที่ผ่านมา” ดีกว่า “เมื่อเร็ว ๆ นี้” เสมอ และเป็นการแก้ที่ได้ผลคุ้มที่สุดในรายการนี้
- ระบุทั้งสองขั้วในตัวคำถาม “ง่ายหรือยากเพียงใด” แทน “ง่ายเพียงใด” การถามเฉพาะทิศทางที่คุณหวังจะดึงคำตอบไปทางนั้น
- ให้ทางออกที่ตรงกับความจริง “ไม่เกี่ยวข้อง” “ฉันไม่ทราบ” และ “ไม่ประสงค์จะตอบ” เปลี่ยนการเดาที่ถูกบังคับให้เป็นช่องว่างที่ซื่อตรง ช่องว่างที่คุณมองเห็นดีกว่าการเดาที่คุณมองไม่เห็น
- อ่านออกเสียงให้คนนอกโครงการฟัง อะไรก็ตามที่ผู้ฟังขอให้คุณอธิบาย คือคำถามที่คนแปลกหน้าจะตีความต่างออกไป ให้เขียนใหม่ อย่าเพิ่มคำอธิบาย
อคติยังเข้ามาทางผู้ที่ตอบและพฤติกรรมของพวกเขาเมื่อเริ่มตอบ ไม่ใช่ทางถ้อยคำเท่านั้น ปัญหาด้านนั้นอธิบายไว้ในคู่มืออคติในการตอบ และใครจะเข้ามาอยู่ในกลุ่มตัวอย่างของคุณอธิบายไว้ในวิธีการสุ่มตัวอย่าง
คำถามแบบสำรวจจริง 799 ข้อมีหน้าตาอย่างไร
คำแนะนำเรื่องคำถามแบบสำรวจมักเขียนจากความจำ เรามีวิธีตรวจคำแนะนำของเรากับของจริง จึงลงมือตรวจ เราดึงเทมเพลตทุกชุดที่ใช้งานอยู่ในคลังของ SuperSurvey จากฐานข้อมูล ให้คอมพิวเตอร์จัดประเภททุกคำถาม แล้วให้คนอ่านคำถามที่ถูกทักทีละข้อ รวมเป็นแบบสำรวจ 87 ชุดและคำถาม 799 ข้อ วิธีการเขียนไว้ที่ท้ายหน้านี้ เพื่อให้คุณโต้แย้งได้
ข้อค้นพบหลักไม่ใช่สิ่งที่เราคาดไว้ จาก 6 รูปแบบที่ผิดพลาดข้างต้น มี 5 รูปแบบที่แทบไม่พบในคลังของเราเลย แต่มีรูปแบบหนึ่งที่พบอยู่ทั่วไป
อัตราคิดจากคำถามปลายปิด 636 ข้อ (มาตราส่วนและตัวเลือกเดียว) ไม่รวมข้อความปลายเปิด เพราะคำถามสองส่วนในช่องข้อความไม่ใช่ข้อบกพร่อง ผู้ตอบตอบได้ทั้งสองครึ่ง ตัวเลขของคำถามที่ถามสองประเด็นเป็นค่าประมาณที่ตรวจสอบด้วยคน การจับคู่รูปแบบแบบดิบพบคำถาม 170 ข้อ และการตรวจด้วยคนจากกลุ่มตัวอย่างแบบมีระบบพบว่าราวหนึ่งในสี่เป็นวลีตายตัว เช่น “บทบาทและความรับผิดชอบ” ไม่ใช่ข้อบกพร่องจริง
ดูจำนวนเบื้องหลังแผนภูมิ
| รูปแบบ | ถูกทัก | ฐาน | สัดส่วน | ตรวจด้วยคนหรือไม่? |
|---|---|---|---|---|
| สองหัวข้อในคำถามเดียว | ประมาณ 124 | ปลายปิด 636 ข้อ | 20% | ใช่ สุ่มตรวจ 21 จาก 145 ข้อที่พบในมาตราส่วน |
| คำบอกความถี่ที่ไม่ได้นิยามในข้อความแบบเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วย | 15 | ปลายปิด 636 ข้อ | 2.4% | ใช่ ทั้ง 15 ข้อ |
| “บ่อยแค่ไหน” โดยไม่มีกรอบเวลาในตัวคำถามหรือตัวเลือก | 7 | ปลายปิด 636 ข้อ | 1.1% | ใช่ ทั้ง 7 ข้อ |
| ถ้อยคำที่เด็ดขาด (“ทั้งหมด” “เสมอ”) | 2 | ปลายปิด 636 ข้อ | 0.3% | ใช่ ทั้งสองข้อ |
| คำคุณศัพท์ชี้นำในตัวคำถาม | 1 | ปลายปิด 636 ข้อ | 0.2% | ใช่ |
| ปฏิเสธซ้อน | 0 | ทุกคำถาม 799 ข้อ | 0% | ใช่ ตรวจครบทั้ง 799 ข้อ |
| ตัวคำถามยาวเกิน 25 คำ | 0 | ทุกคำถาม 799 ข้อ | 0% | ตัวคำถามที่ยาวที่สุดในคลังมี 22 คำ |
อ่านแผนภูมินั้นอีกครั้ง เพราะผลนี้กลับด้านคำแนะนำที่พบทั่วไป คำถามชี้นำ ซึ่งคู่มือเกือบทุกฉบับในหัวข้อนี้ยกขึ้นมาเป็นเรื่องแรก ปรากฏเพียงครั้งเดียวในคำถามปลายปิด 636 ข้อ ส่วนคำถามที่ถามสองประเด็นในข้อเดียว ซึ่งคู่มือส่วนใหญ่ให้พื้นที่เพียงย่อหน้าเดียว พบราวหนึ่งในห้า หากคุณมีเวลาตรวจทานจำกัด ให้ใช้เวลานั้นตามหาคำว่า “และ”
- 9ค่ามัธยฐานของจำนวนคำถามต่อเทมเพลต ทั้ง 87 ชุดอยู่ระหว่าง 7 ถึง 14 ข้อ
- 9.3ค่าเฉลี่ยจำนวนคำต่อคำถาม ไม่มีข้อใดใน 799 ข้อที่ยาวเกิน 25 คำ
- 37%ของคำถามทั้งหมด 799 ข้อใช้มาตราส่วนความเห็นด้วยแบบเดียวกัน ส่วนใหญ่มีป้ายกำกับปลายทั้งสองข้างเหมือนกัน
- 0คำถามที่ใช้มาตราส่วน 0 ถึง 10 แม้จะมี 23 ข้อที่ถามว่าคุณจะแนะนำบางสิ่งหรือไม่
สองตัวเลขในนั้นควรมีข้อควรระวังว่าหมายถึงอะไรและไม่ได้หมายถึงอะไร ค่ามัธยฐาน 9 คำถามเป็นกฎภายในของเรา ไม่ใช่ข้อค้นพบเกี่ยวกับแบบสำรวจโดยทั่วไป เราดูข้อมูลจากกระบวนการเขียนของเราเพียงชุดเดียว ไม่ใช่จากทั้งโลก และตัวเลขร้อยละ 37 คือการวิจารณ์ตัวเราเอง เมื่อคลังมากกว่าหนึ่งในสามเป็นรูปแบบเดียวกันที่มีป้ายกำกับปลายสองข้างเหมือนกัน แสดงว่ารูปแบบถูกเลือกด้วยความเคยชิน ไม่ใช่ตามที่คำถามต้องการ
ศูนย์คือตัวเลขที่มีประโยชน์ที่สุดในที่นี้ มีคำถาม 23 ข้อในคลังที่ถามทำนอง “คุณจะแนะนำสิ่งนี้หรือไม่” และไม่มีข้อใดเลยที่ใช้มาตราส่วน 0 ถึง 10 ซึ่งเป็นมาตราส่วนที่ตัวชี้วัดการแนะนำนิยามไว้ หากคุณคัดลอกคำถามเหล่านั้นไปใส่รายงานแล้วเรียกผลว่าคะแนนการแนะนำ ตัวเลขนั้นจะไม่ได้มีความหมายอย่างที่ผู้อ่านของคุณเข้าใจ ให้ใช้มาตราส่วนที่ตรงกับตัวชี้วัดที่คุณตั้งใจจะอ้าง
เราตรวจคลังของเราเองเทียบกับคำแนะนำของเราเอง
หน้านี้แนะนำให้เปิดด้วยคำถามที่ตรงหัวข้อ และเก็บคำถามประเภท “คุณเป็นใคร” ไว้ท้ายสุด คลังของเราส่วนใหญ่ทำเช่นนั้น แต่บางครั้งก็ไม่
จากเทมเพลต 87 ชุด ร้อยละ 70 เปิดด้วยคำถามที่ตรงหัวข้อจริง และร้อยละ 84 ของคำถามด้านประชากรศาสตร์อยู่ในช่วงหนึ่งในสี่สุดท้ายของแบบสำรวจ แต่ยังมีเทมเพลต 13 ชุดที่เปิดด้วยการถามว่าคุณเป็นใคร และ 5 ชุดที่เปิดด้วยช่องข้อมูลเชิงธุรการ ชุดหนึ่งถามชื่อเต็มของคุณก่อนจะถามอะไรเกี่ยวกับหัวข้อเลย ทั้งหมดนี้อยู่ในรายการที่เราจะแก้ไข และการระบุไว้ตรงนี้ดีกว่าการแสร้งว่าตัวเลขคือร้อยละ 100
ตำแหน่งเฉลี่ยบอกเรื่องเดียวกันได้แม่นยำกว่า บนมาตราที่ 0 คือคำถามแรกและ 1 คือคำถามสุดท้าย มาตราส่วนประมาณค่ามีค่าเฉลี่ย 0.33 คำถามแบบตัวเลือกเดียว 0.61 ข้อความปลายเปิด 0.68 และคำถามด้านประชากรศาสตร์ 0.78 นี่คือลำดับที่ถูกต้อง ง่ายและตรงหัวข้อมาก่อน ที่ต้องใช้ความพยายามมาทีหลัง และเรื่องส่วนตัวไว้ท้ายสุด
ถ้อยคำเปลี่ยนคำตอบได้มากแค่ไหน?
คู่มือเกือบทุกฉบับในหัวข้อนี้บอกให้หลีกเลี่ยงคำถามชี้นำ แต่แทบไม่มีฉบับใดบอกว่าจะเสียอะไรถ้าไม่หลีกเลี่ยง ช่องว่างนี้สำคัญ เพราะ “ถ้อยคำนี้ดีกว่าเล็กน้อย” กับ “ถ้อยคำนี้เปลี่ยนผลลัพธ์ไป 14 จุด” ต้องการความใส่ใจจากคุณต่างกันมาก
ตารางด้านล่างรวบรวมการทดลองด้านถ้อยคำที่เราตรวจสอบได้ พร้อมขนาดผลที่วัดได้และระดับความเชื่อมั่นของหลักฐาน หลักฐานใดที่ยังเป็นข้อถกเถียง ตารางก็บอกไว้
| การเปลี่ยนแปลง | ผลที่วัดได้ | ระดับหลักฐาน | แหล่งที่มา |
|---|---|---|---|
| “ห้าม” แทน “อนุญาต” | คำตอบเปลี่ยนไปเฉลี่ย 14 จุด จากการทดลองที่ตีพิมพ์ทั้งหมดตั้งแต่ปี 1940 ช่วงการกระจายกว้าง สำหรับคำถามส่วนใหญ่ ความต่างอยู่ระหว่างลบ 6 ถึงบวก 34 จุด | A | Holleman, 19991 |
| การเพิ่มอนุประโยคเรื่องผลที่ตามมา | การสนับสนุนปฏิบัติการทางทหารลดจากร้อยละ 68 เหลือร้อยละ 43 เมื่อคำถามเพิ่มข้อความว่า “แม้จะหมายความว่ากองกำลังสหรัฐฯ อาจบาดเจ็บล้มตายหลายพันนาย” | B | Pew Research Center2 |
| การเพิ่มคำคุณศัพท์คำเดียว | “มีงานให้ทำมากมายหรือไม่” ได้คำตอบใช่ร้อยละ 60 “มีงานดี ๆ ให้ทำมากมายหรือไม่” ได้ร้อยละ 48 สัปดาห์เดียวกัน การออกแบบกลุ่มตัวอย่างแบบเดียวกัน | B | Pew Research Center, 20193 |
| มาตราส่วนความเห็นด้วยแทนคำถามตรง | ผู้คนเห็นด้วยมากกว่าไม่เห็นด้วยกับแนวคิดเดียวกันไม่ว่าจะเขียนด้านใด เป็นอคติที่โน้มไปทางตอบรับราว 10 จุด สรุปจากงานวิจัย 25 ชิ้น | A | Krosnick และ Presser, 20104 |
| การเขียนข้อความแบบเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยใหม่เป็นคำถามตรง | คุณภาพการวัดเพิ่มเป็นราว 0.75 สำหรับคำถามตรง เทียบกับ 0.18 ถึง 0.40 สำหรับฉบับความเห็นด้วยที่จับคู่กัน ใน 14 ประเทศ | A | Saris และคณะ, 20105 |
| การแยกคำถามสองหัวข้อออกเป็นสองข้อ | จากข้อคำถามสองหัวข้อ 8 ข้อที่ทดสอบ มี 6 ข้อที่ให้ผลต่างกันอย่างมีนัยสำคัญเมื่อถามแต่ละครึ่งแยกกัน | B | Menold, 20206 |
| การใส่คำตอบไว้ในรายการแทนการเปิดให้ตอบเอง | ร้อยละ 58 เลือก “เศรษฐกิจ” เมื่อมีให้เลือกในรายการ มีเพียงร้อยละ 35 ที่ตอบเองเมื่อคำถามเดียวกันเป็นปลายเปิด และคำตอบปลายเปิดอยู่นอกรายการที่เสนอให้ร้อยละ 43 ของครั้ง | B | Pew Research Center2 |
| “เลือกได้หลายข้อ” แทนการถามใช่หรือไม่ทีละข้อ | การเลือกได้หลายข้อนับต่ำกว่าความจริงเฉลี่ยราว 8 จุด และสูงสุด 16 จุดในข้อเดียว จากผู้ตอบ 4,581 คน | B | Pew Research Center, 20197 |
| การเพิ่มจำนวนระดับของมาตราส่วน | ความเชื่อมั่นเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจาก 2 ระดับจนถึงราว 7 ระดับ แล้วจึงคงที่ ผู้คนใช้เพียงราวครึ่งหนึ่งของระดับที่คุณมีให้ และสูงสุดอยู่ที่ประมาณ 9 ระดับ | A | Krosnick และ Presser, 20104 |
| การมีตัวเลือก “ไม่มีความเห็น” | สัดส่วนผู้เลือกเพิ่มจากร้อยละ 15 เป็นร้อยละ 38 แต่สัดส่วนความเห็นในหมู่คนที่เหลือไม่เปลี่ยนเลย | A | Presser และ Schuman, 19758 |
| ตำแหน่งของตัวเลือกในรายการ | การติดตามการเคลื่อนไหวของสายตาพบว่ามีเพียงร้อยละ 54 ที่เคยมองตัวเลือกสุดท้ายบนมาตราส่วน 5 ระดับ และร้อยละ 60 เลือกจากครึ่งแรกของรายการ 12 ข้อ | B | Galesic และคณะ, 20089 |
| การซ่อนคำนิยามไว้หลังการชี้เมาส์ | ร้อยละ 10 อ่านคำนิยามที่ต้องชี้เมาส์ก่อนจึงจะเห็น ร้อยละ 78 อ่านคำนิยามเดียวกันเมื่อแสดงไว้ตลอดเวลา | B | Galesic และคณะ, 20089 |
| การเพิ่มคำถาม 56 ข้อลงในแบบสอบถาม | อัตราการตอบกลับลดลง 2.7 จุด และส่วนที่ลดลงทั้งหมดอยู่ในแบบกระดาษ ผู้ตอบออนไลน์ไม่ต่างกันเลย และคุณภาพของคำตอบก็ไม่ลดลงด้วย | B | Sandelin, 202210 |
| การกำหนดตัวเลขมาตราส่วนเป็น 0 ถึง 10 แทนลบ 5 ถึงบวก 5 | งานวิจัยปี 1991 พบการเปลี่ยนแปลง 21 จุด งานวิจัยซ้ำข้ามประเทศปี 2025 พบผลในทิศทางตรงกันข้าม ให้ถือว่าข้อนี้ยังไม่ได้ข้อยุติ | C | Schwarz และคณะ, 1991; Bottoni และ Aizpurua, 202511 |
- A การวิเคราะห์อภิมาน หรือทำซ้ำได้ในหลายงานวิจัย
- B งานวิจัยที่แข็งแรงหนึ่งชิ้น
- C เป็นที่รู้จักดีแต่มีข้อถกเถียงหรือล้าสมัย
มีสามเรื่องจากตารางนั้นที่ควรนำไปปฏิบัติตั้งแต่วันนี้
ข้อแรก มาตราส่วนความเห็นด้วยเป็นค่าเริ่มต้นในเครื่องมือแบบสำรวจแทบทุกตัว รวมถึงของเรา และเป็นรูปแบบที่อ่อนที่สุดในรายการ การเขียน “รายงานมีประโยชน์” ที่ใช้มาตราส่วนเห็นด้วยถึงไม่เห็นด้วย ใหม่เป็น “รายงานมีประโยชน์เพียงใด?” ที่ใช้มาตราส่วนไม่มีประโยชน์เลยถึงมีประโยชน์มากที่สุด ไม่ทำให้คุณเสียอะไร และได้คุณภาพการวัดเพิ่มขึ้นมาก5 หากคุณยังใช้รูปแบบความเห็นด้วย ให้ใช้ 5 ระดับ12
ข้อสอง ผู้ตอบราวครึ่งหนึ่งไม่ได้อ่านตัวเลือกสุดท้ายบนมาตราส่วนของคุณ9 นั่นคือเหตุผลที่ควรใช้รายการสั้น วางตัวเลือกที่คุณต้องการวัดให้แม่นยำที่สุดให้ห่างจากท้ายสุด และสุ่มลำดับเมื่อรายการไม่มีลำดับตามธรรมชาติ
ข้อสาม ซึ่งฟังแล้วอึดอัดที่สุด ความยาวสำคัญน้อยกว่าที่คำแนะนำส่วนใหญ่อ้าง การเพิ่มคำถาม 56 ข้อทำให้อัตราการตอบกลับลดลงไม่ถึง 3 จุด และไม่ลดลงเลยในกลุ่มที่ตอบออนไลน์10 ให้ตัดคำถามเพราะไม่มีการตัดสินใจอยู่เบื้องหลัง ไม่ใช่เพราะคุณอ่านมาว่าแบบสำรวจที่ยาวจะทำลายอัตราการตอบกลับ
ตัวเลขที่เราตั้งใจไม่ใช้
มีตัวเลข 4 ตัวที่ถูกอ้างถึงอยู่เสมอในงานเขียนเกี่ยวกับแบบสำรวจ เราตามหาต้นตอของแต่ละตัวแล้วตัดออกทั้งหมด หากคุณเคยเห็นถูกอ้างไว้ที่อื่น นี่คือเหตุผล
- “ช่วงความสนใจเฉลี่ยคือ 8 วินาที สั้นกว่าปลาทอง”
- มักอ้างว่ามาจาก Microsoft ปี 2015 แต่ Microsoft ไม่ได้วัดตัวเลขนี้ รายงานของบริษัทระบุว่าตัวเลขมาจากเว็บไซต์สถิติภายนอกและลงปีไว้ว่า 2013 ส่วนการศึกษาของบริษัทเองวัดจำนวนครั้งการตรวจจับและเวลาตอบสนอง ซึ่งไม่สามารถให้ตัวเลขเป็นวินาทีได้ นักข่าวที่ติดต่อองค์กรสองแห่งที่ถูกระบุว่าเป็นแหล่งข้อมูลต้นทางพบว่าไม่มีแห่งใดมีบันทึกของงานวิจัยนั้น13 ณ เดือนสิงหาคม 2026 เว็บไซต์ที่เป็นที่มาของตัวเลขนั้นเข้าไม่ได้แล้ว ส่วนความจำของปลามีการศึกษามาตั้งแต่ปี 1908
- “คนเราจำได้เพียง 7 บวกลบ 2 สิ่ง จึงควรจำกัดตัวเลือกคำตอบไว้ที่ 7 ตัว”
- บทความของ Miller ปี 1956 มีอยู่จริงและสำคัญ แต่กล่าวในสิ่งที่ตรงกันข้าม บทความอธิบายขีดจำกัด 3 แบบที่ต่างกัน และเตือนไว้ในตัวบทเองว่าการมองว่าเป็นกระบวนการเดียวกันคือ “ความผิดพลาดขั้นพื้นฐาน” Miller เรียกตัวเลขนั้นว่าเป็นความบังเอิญ ที่สำคัญกว่านั้น ตัวเลือกคำตอบปรากฏบนหน้าจอขณะที่ผู้ตอบเลือก จึงไม่ต้องจำอะไรไว้เลย จำนวนระดับของมาตราส่วนเป็นคำถามด้านการวัด และคำตอบด้านการวัดอยู่ในตารางข้างต้น14
- “อัตราการตอบกลับของแบบสำรวจลดลงเหลือร้อยละ 3”
- ไม่มีอัตราการตอบกลับตัวเดียวที่จะลดลงได้ อัตราต่างกันมากกว่าสิบเท่าระหว่างวิธีการติดต่อแต่ละแบบ สิ่งที่ล่มสลายจริงคือการสำรวจความคิดเห็นทางโทรศัพท์ ข้อมูลอนุกรมของ Pew เองลดลงจากร้อยละ 36 ในปี 1997 เหลือร้อยละ 6 ในปี 201815 แบบสำรวจแบบพบหน้าของภาครัฐลดลงช้ากว่ามากในช่วงเวลาเดียวกัน ให้อ้างอัตราการตอบกลับพร้อมระบุวิธีการเสมอ
- “แบบสำรวจที่ยาวเกิน 7 ถึง 8 นาทีเสียผู้ทำจนจบไปร้อยละ 5 ถึง 20”
- ตัวเลขนี้สืบย้อนไปได้ถึงบล็อกของผู้ให้บริการสองโพสต์ที่ไม่ระบุวันที่ จากผู้เขียนคนเดียวกัน โพสต์หนึ่งมีช่วงร้อยละ แต่ไม่มีช่วงเวลา ไม่มีเกณฑ์การคัดเลือก และไม่มีชุดข้อมูล อีกโพสต์มีวิธีการแต่ไม่มีตัวเลขร้อยละ ทั้งสองถูกรวมกันเมื่อมีการเล่าต่อ การวิเคราะห์ทั้งสองไม่เคยตีพิมพ์ในฉบับที่ผ่านการประเมินโดยผู้ทรงคุณวุฒิ ผลที่วัดได้จากการทดลองแบบสุ่มคือ 2.7 จุดสำหรับคำถามที่เพิ่มขึ้น 56 ข้อ และเป็นศูนย์สำหรับการตอบออนไลน์10
รูปแบบที่อยู่เบื้องหลังทั้ง 4 ตัวมีค่ามากกว่าการแก้ไขเสียอีก สองตัวสืบย้อนไปถึงหน้าเว็บที่ไม่มีอยู่แล้ว และทั้งสองดูเหมือนมีแหล่งอ้างอิงที่ถูกต้องจนกระทั่งมีคนกดตามลิงก์ ที่เหลือคือหน้าของผู้ให้บริการที่อ้างหน้าของผู้ให้บริการรายอื่น ในเรื่องที่มีงานวิจัยที่ผ่านการประเมินโดยผู้ทรงคุณวุฒิอยู่จริง ผลที่ได้ไม่หวือหวาเท่าเรื่องเล่าที่พูดต่อกันมาเสมอ
ตัวอย่างแบบสอบถาม: คำถามแบบสำรวจ 70 ข้อที่คุณคัดลอกไปใช้ได้
ทุกคำถามด้านล่างเป็นไปตามคุณสมบัติ 4 ข้อข้างต้น คือ หนึ่งหัวข้อ ไม่มีความเห็นแฝง ระบุกรอบเวลาเมื่อจำเป็น และมีการตัดสินใจอยู่เบื้องหลัง เลือกหมวดหมู่ แล้วใช้ปุ่มคัดลอกเพื่อนำรายการทั้งหมดไปเป็นข้อความธรรมดา ไม่ต้องลงทะเบียนและไม่มีแบบฟอร์ม
คำถาม 70 ข้อใน 6 หมวดหมู่ รูปแบบคำตอบใต้แต่ละข้อเป็นคำแนะนำ ไม่ใช่กฎ การคัดลอกจะนำแท็บที่แสดงอยู่ไป บรรทัดละหนึ่งคำถาม
- คุณมีแนวโน้มจะแนะนำเราให้เพื่อนหรือเพื่อนร่วมงานมากน้อยเพียงใด?
- เหตุผลหลักที่คุณให้คะแนนนี้คืออะไร?
- วันนี้การได้สิ่งที่คุณต้องการง่ายหรือยากเพียงใด?
- คุณพึงพอใจกับความรวดเร็วในการจัดการคำขอของคุณมากน้อยเพียงใด?
- ปัญหาของคุณได้รับการแก้ไขหรือไม่?
- คุณต้องติดต่อเข้ามากี่ครั้งเพื่อเรื่องเดียวนี้?
- เมื่อเทียบกับครั้งล่าสุดที่คุณซื้อจากเรา ครั้งนี้เป็นอย่างไร?
- ส่วนใดของประสบการณ์ที่ใช้เวลานานที่สุด?
- ในช่วง 30 วันที่ผ่านมา คุณใช้บริการของเรากี่ครั้ง?
- เมื่อเทียบกับเงินที่คุณจ่าย คุณให้คะแนนสิ่งที่ได้รับอย่างไร?
- สิ่งที่ได้รับตรงกับที่คุณคาดหวังมากเพียงใด?
- หากเราเปลี่ยนได้หนึ่งอย่างก่อนคำสั่งซื้อครั้งถัดไปของคุณ ควรเป็นอะไร?
- คุณมีแนวโน้มจะซื้อจากเราอีกมากน้อยเพียงใด?
- มีอะไรที่เราทำแล้วคุณไม่อยากให้เราเปลี่ยนไหม?
- คุณเข้าใจชัดเจนเพียงใดว่าไตรมาสนี้คุณต้องส่งมอบอะไร?
- ในสัปดาห์ทั่วไป คุณใช้เวลากี่ชั่วโมงไปกับงานที่คุณมองว่ามีคุณค่าต่ำ?
- เครื่องมือที่ฉันใช้ทุกวันทำสิ่งที่ฉันต้องการได้
- เมื่อคุณแจ้งปัญหา มีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นบ่อยแค่ไหน?
- คุณรู้สึกสบายใจเพียงใดที่จะไม่เห็นด้วยกับหัวหน้าในที่ประชุม?
- ในช่วง 3 เดือนที่ผ่านมา คุณได้พูดคุยเรื่องการพัฒนาตนเองหรือไม่?
- ภาระงานปัจจุบันของคุณจัดการได้มากน้อยเพียงใด?
- มีสิ่งใดหนึ่งอย่างที่จะทำให้สัปดาห์หน้าง่ายขึ้น?
- คุณเข้าใจดีเพียงใดว่างานของคุณเชื่อมโยงกับเป้าหมายของบริษัทอย่างไร?
- คุณมีแนวโน้มจะยังทำงานที่นี่ในอีก 12 เดือนข้างหน้ามากน้อยเพียงใด?
- ในช่วง 30 วันที่ผ่านมา สิ่งใดต่อไปนี้เป็นอุปสรรคต่อคุณบ้าง? เลือกได้หลายข้อ
- มีอะไรที่คุณอยากให้ผู้บริหารได้ยิน แต่แบบสำรวจนี้ไม่ได้ถามหรือไม่?
- ในช่วง 30 วันที่ผ่านมา คุณเคยใช้สิ่งใดต่อไปนี้บ้าง? เลือกได้หลายข้อ
- คุณจะผิดหวังเพียงใดหากใช้สิ่งนี้ไม่ได้อีกต่อไป?
- วันนี้ตอนที่คุณเปิดแอป คุณพยายามจะทำอะไร?
- ฟีเจอร์นี้ทำงานที่คุณต้องการได้ดีเพียงใด?
- คุณติดขัดตรงไหนบ้าง ถ้ามี?
- คุณตั้งค่าได้สำเร็จเองมากเพียงใดโดยไม่ต้องมีคนช่วย?
- ก่อนหน้านี้คุณใช้อะไร?
- คุณใช้ฟีเจอร์นี้บ่อยแค่ไหน?
- หากฟีเจอร์นี้หายไปพรุ่งนี้ คุณจะทำอะไรแทน?
- คุณให้คะแนนความเร็วของแอปตามที่คุณรู้สึกอย่างไร?
- เราควรเริ่มทำเรื่องใดต่อไปนี้ก่อน?
- อะไรเกือบทำให้คุณไม่สมัครสมาชิก?
- คุณทำความเข้าใจเนื้อหาของเซสชันนี้ได้มากเพียงใดโดยไม่ต้องมีคนช่วย?
- สิ่งนี้จะมีประโยชน์ในงานจริงของคุณมากเพียงใด?
- ตอนนี้คุณมั่นใจเพียงใดที่จะทำสิ่งนี้ได้ด้วยตัวเอง?
- เซสชันนี้มีความยาวเหมาะสมหรือไม่?
- ส่วนใดที่มีประโยชน์กับคุณมากที่สุด?
- คุณจะตัดส่วนใดออก?
- ห้องและอุปกรณ์ใช้งานได้ดีเพียงใด?
- สัปดาห์หน้าคุณจะทำอะไรต่างไปจากเดิมเพราะสิ่งนี้?
- คุณรู้จักงานนี้จากที่ใด?
- คุณมีแนวโน้มจะเข้าร่วมครั้งต่อไปมากน้อยเพียงใด?
- มีอะไรที่คุณคาดหวังแต่ไม่ได้รับ?
- คุณเข้ามาที่หน้านี้เพื่อทำอะไร?
- คุณทำได้สำเร็จหรือไม่?
- การหาสิ่งที่คุณต้องการง่ายหรือยากเพียงใด?
- ข้อมูลในหน้านี้ชัดเจนเพียงใด?
- หน้านี้ยังขาดอะไร?
- ก่อนถึงหน้านี้คุณดูไปกี่หน้า?
- มีอะไรในหน้านี้ที่ทำให้คุณสับสนหรือไม่?
- ตอนนี้คุณใช้อุปกรณ์ใดอยู่?
- คุณมาถึงหน้านี้ได้อย่างไร?
- หากคุณไม่พบสิ่งที่ต้องการ คุณจะไปหาที่ไหนต่อ?
- คุณให้คะแนนการชำระเงินที่เพิ่งทำเสร็จอย่างไร?
- เหตุผลหลักที่คุณให้คะแนนนี้คืออะไร?
- ส่วนที่น่าหงุดหงิดที่สุดเพียงส่วนเดียวคืออะไร?
- อะไรเกือบทำให้คุณทำไม่จบ?
- อะไรจะทำให้ครั้งนี้ได้ 5 เต็ม 5?
- มีอะไรที่คุณคาดว่าจะเกิดขึ้นแต่ไม่เกิด?
- หากคุณเปลี่ยนได้หนึ่งอย่าง จะเปลี่ยนอะไร?
- มีอะไรที่เราควรถามคุณแต่ไม่ได้ถาม?
- มีใครอีกบ้างที่มีส่วนร่วมในการตัดสินใจนี้?
- คุณกำลังทำอะไรอยู่ก่อนที่จะเกิดปัญหานี้?
- มีอะไรอีกไหมที่คุณอยากให้เรารู้?
หากคุณต้องการแบบสอบถามทั้งฉบับแทนคำถามทีละข้อ เลือกชุดสำหรับความพึงพอใจของลูกค้า การวิจัยพนักงาน การตลาด การฝึกอบรม เทคโนโลยี หรือธุรกิจ คลังเทมเพลตแบบสำรวจมีการเปลี่ยนแปลงไปตามเวลา ตัวเลขของคลังข้างต้นอธิบายการตรวจสอบของเราเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม 2026
ลำดับการถามเปลี่ยนคำตอบที่คุณได้
ลำดับคำถามไม่ใช่แค่งานจัดระเบียบ คำถามที่มาก่อนอาจวางกรอบความคิดที่ผู้ตอบใช้กับคำถามต่อมา ข้อคำถามเดียวกันจึงได้คะแนนต่างกันได้ขึ้นอยู่กับว่ามีอะไรมาก่อน กฎ 5 ข้อครอบคลุมเรื่องนี้เกือบทั้งหมด
- เปิดด้วยคำถามง่าย ๆ ที่ตรงหัวข้อ คำถามแรกกำหนดความคาดหวังต่อส่วนที่เหลือ คำถามแบบตัวเลือกเดียวสั้น ๆ ว่าผู้ตอบกำลังทำอะไรอยู่ใช้ได้ดี แต่ช่องข้อความใช้ไม่ได้
- ถามหัวข้อเดียวให้จบก่อนไปต่อ การกระโดดไปมาระหว่างการเรียกเก็บเงิน ผลิตภัณฑ์ และการสนับสนุน ทำให้ผู้คนต้องปรับความคิดใหม่ทุกไม่กี่ข้อ และการปรับความคิดใหม่คือจุดที่พวกเขาเลิกทำ
- ให้คะแนนก่อน อธิบายทีหลัง ถามคะแนนก่อน แล้วจึงถามว่าทำไม หากสลับกัน การเขียนคำอธิบายจะเปลี่ยนคะแนนที่ผู้ตอบให้ตามมา
- ถามเรื่องทั่วไปก่อนเรื่องเฉพาะ เว้นแต่คุณกำลังทดสอบผลนั้น ข้อคำถามความพึงพอใจโดยรวมที่ถามหลังข้อร้องเรียนละเอียด 5 ข้อจะซึมซับข้อร้องเรียนเหล่านั้นไว้ ให้ถามขณะที่กรอบความคิดยังกว้างอยู่
- เก็บเรื่องที่อ่อนไหวไว้ท้ายสุด และให้เป็นแบบไม่บังคับ อายุ รายได้ อัตลักษณ์ และค่าตอบแทนควรอยู่ท้ายสุด หากใครเลิกทำตรงนั้น คุณยังได้ทุกอย่างที่อยู่ก่อนหน้า
ความยาวและรูปแบบเป็นตัวกำหนดว่าใครทำจนจบ
มีสองอย่างที่ทำให้ผู้คนละทิ้งแบบสำรวจมากกว่าถ้อยคำ คือแบบสำรวจยาวแค่ไหน และแต่ละข้อต้องใช้ความพยายามมากเพียงใด ข้อความปลายเปิดคือรูปแบบที่แพง คุ้มที่จะจ่ายหนึ่งหรือสองครั้ง แต่แทบไม่คุ้มที่จะจ่ายถึงห้าครั้ง
คำถามปลายปิดหนึ่งข้อสำหรับตัวเลข และคำถามปลายเปิดต่อเนื่องแบบไม่บังคับหนึ่งข้อสำหรับเหตุผล คุณได้ทั้งสิ่งที่ติดตามแนวโน้มได้และสิ่งที่ยกคำพูดได้ โดยใช้ช่องข้อความเพียงช่องเดียว
ความยาวยังสัมพันธ์กับจำนวนการตอบกลับที่คุณต้องการจริงด้วย หากคุณกำลังคำนวณว่าต้องมีการตอบกลับที่สมบูรณ์กี่รายการจึงจะรองรับข้อสรุปได้ นั่นเป็นการคำนวณแยกต่างหาก ดูวิธีคำนวณจำนวนการตอบกลับที่คุณต้องการ
ตรวจก่อนส่ง
ตรวจ 10 ข้อ ใช้เวลาราว 1 นาทีต่อคำถาม 4 ข้อแรกจับปัญหาได้เกือบทั้งหมด เมื่อถ้อยคำผ่านแล้ว ให้นำคำถามไปใส่ในเครื่องมือสร้างแบบสำรวจฟรีของเรา แล้วทดสอบทั้งขั้นตอนกับคนจากกลุ่มเป้าหมายของคุณ อ่านคำตอบของพวกเขาด้วย ไม่ใช่แค่ดูพวกเขาตอบ แบบฟอร์มที่ใช้งานลื่นไหลก็ยังให้ข้อมูลที่คุณใช้ไม่ได้
- หนึ่งประเด็นเท่านั้น หาก “และ” หรือ “หรือ” เชื่อมสองสิ่งที่คุณจะจัดการแยกกัน ให้แยกคำถาม
- ไม่มีคำคุณศัพท์ในตัวคำถาม ลบทุกคำออก หากคำถามยังมีความหมายเหมือนเดิม ก็ไม่ต้องใส่กลับ
- กรอบเวลาที่ชัดเจนจริง แทน “เมื่อเร็ว ๆ นี้” “บ่อย ๆ” และ “เป็นประจำ” ด้วยช่วงวันที่หรือจำนวนครั้ง
- ไม่มีข้อสันนิษฐาน ไม่ควรมีใครต้องยอมรับข้ออ้างเกี่ยวกับตัวเองเพื่อจะตอบได้ หากต้องยอมรับ ให้เพิ่มคำถามคัดกรอง
- ตัวเลือกที่ทุกคนเลือกได้หนึ่งตัวพอดี ไม่มีช่องโหว่ ไม่ทับซ้อน ไม่ขาดช่วงบนสุดหรือล่างสุด
- มาตราส่วนที่สมดุล จำนวนระดับเหนือและใต้จุดกึ่งกลางเท่ากัน และป้ายกำกับทั้งสองข้างมีน้ำหนักเท่ากัน
- ทางออกที่ตรงกับความจริง มี “ไม่เกี่ยวข้อง” “ฉันไม่ทราบ” หรือ “ไม่ประสงค์จะตอบ” ในทุกข้อที่การบังคับตอบจะกลายเป็นการเดา
- ไม่มีปฏิเสธซ้อน อ่านตัวคำถามพร้อมกับตัวเลือกที่เป็นลบมากที่สุด หากต้องอ่านสองรอบ ให้เขียนใหม่เป็นประโยคบอกเล่า
- มีการตัดสินใจอยู่เบื้องหลัง เขียนลงไปว่าคุณจะทำอะไรหากคำตอบต่ำ และจะทำอะไรหากคำตอบสูง ต้องเป็นการกระทำที่ต่างกัน มิฉะนั้นให้ตัดคำถามทิ้ง
- ทดสอบบนโทรศัพท์โดยคนแปลกหน้า ส่งร่างให้คนนอกโครงการแล้วดูว่าผู้ทดสอบลังเลตรงไหน ความลังเลคือรายงานข้อบกพร่อง
คำถามที่พบบ่อย
คำถามแบบสำรวจที่ดีเป็นอย่างไร?
คำถามแบบสำรวจที่ดีถามเรื่องที่เจาะจงเพียงเรื่องเดียว ไม่มีความเห็นของตัวเองแฝง อ่านรอบเดียวเข้าใจ และผูกกับการตัดสินใจที่คุณจะทำจริง หากคุณบอกไม่ได้ว่าจะทำอะไรต่างไปจากเดิมตามคำตอบ คำถามนั้นก็ไม่คุ้มกับที่ทาง
เขียนคำถามแบบสำรวจอย่างไร?
เริ่มจากการตัดสินใจ ไม่ใช่หัวข้อ เขียนลงไปว่าคุณจะทำอะไรกับคำตอบ แล้วเขียนคำถามที่สั้นที่สุดที่ให้คำตอบนั้น ใช้คำเรียบง่าย หนึ่งประเด็น ระบุกรอบเวลา และตัวเลือกคำตอบที่ครอบคลุมทุกคนโดยไม่ทับซ้อน จากนั้นอ่านออกเสียงให้คนนอกโครงการฟัง แล้วเขียนใหม่ทุกจุดที่คุณต้องอธิบาย
คำถามชี้นำในแบบสำรวจคืออะไร?
คำถามชี้นำพาผู้คนไปสู่คำตอบหนึ่ง มักผ่านคำคุณศัพท์ในคำถาม หรือข้ออ้างว่าคนอื่นคิดอย่างไร “คุณพึงพอใจกับการสนับสนุนที่ได้รับรางวัลของเรามากน้อยเพียงใด?” เป็นคำถามชี้นำ เพราะการไม่เห็นด้วยในตอนนี้หมายถึงการแย้งกับรางวัล ให้ตัดคำคุณศัพท์ออก แล้วให้ตัวเลือกคำตอบเป็นตัวแสดงช่วงความเห็น
คำถามที่ถามสองประเด็นในข้อเดียวคืออะไร?
คำถามที่ถามสองประเด็นในข้อเดียวถามสองเรื่องพร้อมกันแต่รับคำตอบได้เพียงคำตอบเดียว “คุณพึงพอใจกับความเร็วและความถูกต้องของการจัดส่งมากน้อยเพียงใด?” ตอบให้ตรงความจริงไม่ได้สำหรับคนที่ได้รับคำสั่งซื้อเร็วแต่ผิด ให้แยกเป็นสองคำถาม สัญญาณคือคำว่า “และ” หรือ “หรือ” ที่เชื่อมสองสิ่งที่คุณจะจัดการแยกกัน
คำถามแบบสำรวจมีประเภทหลักอะไรบ้าง?
6 รูปแบบครอบคลุมเกือบทุกอย่าง ได้แก่ รายการตัวเลือกเดียว รายการเลือกได้หลายข้อ ข้อความแบบเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วย มาตราส่วนตัวเลข ข้อความปลายเปิดสั้น ๆ และตารางข้อความบนมาตราส่วนเดียวกัน รูปแบบปลายปิดตอบและวิเคราะห์ได้เร็วกว่า ข้อความปลายเปิดบอกสิ่งที่คุณไม่ได้คิดจะถาม
คู่มือแต่ละรูปแบบ: คำถามแบบตัวเลือกเดียวและเลือกได้หลายข้อ มาตราส่วนความเห็นด้วย มาตราส่วนตัวเลข คำถามปลายเปิดกับคำถามปลายปิด
เขียนคำถามแบบสำรวจที่ไม่มีอคติได้อย่างไร?
ตัดคำคุณศัพท์ออกจากตัวคำถาม ระบุทั้งสองทิศทาง (“ง่ายหรือยากเพียงใด”) ให้กรอบเวลาที่ชัดเจน จัดมาตราส่วนคำตอบให้สมดุลโดยมีระดับเชิงบวกเท่ากับเชิงลบ และให้ทางออกที่ตรงกับความจริงเสมอ เช่น “ฉันไม่ทราบ” จากนั้นตรวจว่าการตอบไม่ต้องอาศัยการยอมรับข้อสันนิษฐานเกี่ยวกับผู้ตอบ
อคติที่มาจากผู้ที่ตอบ ไม่ใช่จากวิธีที่คุณถาม อธิบายไว้ในคู่มืออคติในการตอบ
แบบสำรวจควรมีกี่คำถาม?
น้อยกว่าที่คุณอยากถาม การสอบถามหลังการซื้อหรือหลังปิดคำขอรับการสนับสนุนใช้ได้ดีกับ 1 ถึง 3 คำถาม แบบสำรวจความคิดเห็นตามรอบมักอยู่ระหว่าง 5 ถึง 12 ข้อ กฎที่ตรงไปตรงมาไม่ใช่ตัวเลข แต่เป็นการทดสอบ ทุกคำถามต้องมีการตัดสินใจอยู่เบื้องหลัง และข้อที่ไม่ผ่านการทดสอบนั้นคือข้อที่ควรตัดก่อน
เพื่อใช้อ้างอิง: ในเทมเพลตแบบสำรวจ 87 ชุดในคลังของเราเอง ค่ามัธยฐานคือ 9 คำถาม และไม่มีชุดใดเกิน 14 ข้อ นี่เป็นกฎภายในของเรา ไม่ใช่กฎธรรมชาติ แต่ก็เป็นเป้าหมายที่ใช้ได้จริง
แบบสำรวจควรยาวเท่าใด?
นับความพยายาม ไม่ใช่จำนวนข้อ คำถามปลายปิดใช้เวลาไม่กี่วินาที ช่องข้อความปลายเปิดใช้เวลานานกว่ามากและทำให้คุณเสียผู้ตอบ บอกความยาวจริงให้ผู้ตอบรู้ตั้งแต่ต้น และทำให้เวลาที่ประมาณไว้เป็นจริง แบบสำรวจสองชุดที่มีจำนวนคำถามเท่ากันอาจให้ความรู้สึกต่างกันโดยสิ้นเชิง ขึ้นอยู่กับว่ามีช่องข้อความและตารางมากเพียงใด
แบบสำรวจ 3 คำถามควรถามอะไร?
คะแนนผลลัพธ์หนึ่งข้อ เหตุผลหนึ่งข้อ และตัวแบ่งกลุ่มหนึ่งข้อ ตัวอย่างเช่น “วันนี้การได้สิ่งที่คุณต้องการง่ายหรือยากเพียงใด?” บนมาตราส่วน 1 ถึง 5 “เหตุผลหลักที่คุณให้คะแนนนี้คืออะไร?” เป็นข้อความสั้นแบบไม่บังคับ และคำถามแบบตัวเลือกเดียวหนึ่งข้อที่บอกว่าผู้ตอบอยู่กลุ่มใด เพื่อให้คุณเปรียบเทียบกลุ่มได้ภายหลัง 3 คำถามเพียงพอที่จะเห็นปัญหาและรู้ว่าใครเจอปัญหานั้น
ตัวอย่างคำถามแบบสำรวจที่ทำให้สับสนมีอะไรบ้าง?
สามแบบที่ทำให้ผู้คนสะดุดมากที่สุดคือ ปฏิเสธซ้อน (“คุณไม่เห็นด้วยหรือไม่ว่านโยบายยืดหยุ่นไม่เพียงพอ?”) คำบอกปริมาณที่คลุมเครือ (“คุณออกกำลังกายเป็นประจำหรือไม่?”) และช่วงคำตอบที่ทับซ้อนกันจนตัวเลข 25,000 ดอลลาร์อยู่ในสองช่วง แต่ละแบบมีการเขียนใหม่ให้เทียบกันใน6 รูปแบบที่ผิดพลาดข้างต้น
คำถามแบบสำรวจคืออะไร?
คำถามแบบสำรวจคือข้อคำถามหนึ่งข้อในแบบสอบถาม ประกอบด้วยตัวคำถามที่ถามบางอย่าง และชุดคำตอบที่ผู้ตอบเลือกหรือเขียนได้ ทั้งสองส่วนเป็นส่วนหนึ่งของคำถาม ตัวคำถามที่เขียนดีแต่มีตัวเลือกคำตอบบกพร่องจะให้ข้อมูลที่คุณใช้ไม่ได้ จึงควรตรวจทานตัวเลือกให้ละเอียดเท่ากับถ้อยคำ
แบบสำรวจกับแบบสอบถามต่างกันอย่างไร?
แบบสอบถามคือเครื่องมือ คือรายการคำถามและตัวเลือกคำตอบ ส่วนแบบสำรวจคือกระบวนการทั้งหมด รวมถึงคุณถามใคร เข้าถึงพวกเขาอย่างไร และทำอะไรกับผลลัพธ์ คุณอาจเขียนแบบสอบถามได้ไร้ที่ติ แต่ยังทำแบบสำรวจได้ไม่ดีหากส่งให้คนผิดกลุ่ม ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงสำรวจอธิบายกระบวนการในภาพรวม
วิธีการ ข้อจำกัด และแหล่งที่มา
หน้านี้อ้างอิงจากอะไร
สองอย่าง คืองานวิจัยด้านระเบียบวิธีการสำรวจที่ตีพิมพ์แล้ว และการวัดคลังเทมเพลตของเราเอง
ในส่วนของงานวิจัย เราให้ความสำคัญกับการทดลองแบบแบ่งชุดคำถามและการทดลองแบบสุ่มมากกว่าบทวิจารณ์ และเราจัดระดับทุกข้อกล่าวอ้าง A หมายถึงการวิเคราะห์อภิมานหรือผลที่ทำซ้ำได้ในงานวิจัยอิสระหลายชิ้น B หมายถึงงานวิจัยที่แข็งแรงหนึ่งชิ้น C หมายถึงเป็นที่รู้จักดีแต่มีข้อถกเถียงหรือล้าสมัย เราเปิดอ่านทุกแหล่งในรายการด้านล่างและตรวจกับตัวเลขที่อ้างถึงก่อนนำมาอ้าง บทความใดที่เราเปิดไม่ได้ เราไม่ใช้ตัวเลขจากบทความนั้น
ในส่วนของการวัดคลัง เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม 2026 เราส่งออกเทมเพลตแบบสำรวจทุกชุดที่ใช้งานอยู่ในเว็บไซต์นี้ ได้เทมเพลต 87 ชุดซึ่งมีคำถาม 799 ข้อ ประเภทคำถาม ถ้อยคำ และตำแหน่งได้มาจากข้อมูลที่มีโครงสร้างซึ่งขั้นตอน “ใช้เทมเพลตนี้” โหลดเข้าเครื่องมือแก้ไข ไม่ใช่จากหน้าที่แสดงผล เพราะนั่นคือฉบับที่ผู้อ่านได้รับจริง การดึงข้อมูลสำเร็จ 87 จาก 87 ชุด แต่ละรูปแบบที่ผิดพลาดตรวจจับด้วยกฎที่ระบุชัดเจน จากนั้นสุ่มอ่านรายการที่ตรงกับกฎด้วยคนเพื่อประมาณว่ากฎผิดบ่อยแค่ไหน ในกรณีที่การตรวจด้วยคนพบอัตราความผิดพลาดที่มีนัยสำคัญ ตัวเลขที่เผยแพร่คือตัวเลขที่แก้ไขแล้ว และระบุการแก้ไขไว้ รูปแบบเดียวที่ต้องใช้วิจารณญาณจริงคือคำถามสองหัวข้อ ซึ่งการตรวจด้วยคนพบว่าราวหนึ่งในสี่ของรายการที่เครื่องจับได้เป็นวลีตายตัว เช่น “บทบาทและความรับผิดชอบ” ไม่ใช่ข้อบกพร่องจริง ตัวเลขนั้นจึงรายงานเป็นประมาณหนึ่งในห้า ไม่ใช่ทศนิยม
สิ่งที่หน้านี้ไม่ได้บอกคุณ
เทมเพลต 87 ชุดของเรามาจากกระบวนการเขียนชุดเดียว ไม่ใช่กลุ่มตัวอย่างของแบบสำรวจทั่วโลก ค่ามัธยฐาน 9 คำถามเป็นสไตล์ภายในของเรา ไม่ใช่หลักฐานว่าแบบสำรวจโดยทั่วไปยาวเท่าใด อัตราของรูปแบบที่ผิดพลาดอธิบายคลังของเราโดยเฉพาะ คลังที่เขียนโดยคนอื่นจะให้อัตราต่างออกไป ให้ถือว่าเป็นตัวอย่างประกอบของการตรวจสอบชุดคำถาม ไม่ใช่เกณฑ์เปรียบเทียบ
ขนาดของผลที่ตีพิมพ์ส่วนใหญ่มาจากการวิจัยความคิดเห็นสาธารณะในกลุ่มตัวอย่างจากประชากรทั่วไป ซึ่งส่วนมากทำทางโทรศัพท์หรือแบบพบหน้า การที่ถ้อยคำทำให้ทัศนคติทางการเมืองเปลี่ยนไป 14 จุดจะถ่ายโอนมาใช้กับคำถามความคิดเห็นของลูกค้าบนหน้าจอโทรศัพท์ได้ตรง ๆ หรือไม่ ยังไม่มีใครรู้จริง ทิศทางของผลเหล่านี้เป็นที่ยืนยันแล้ว แต่ขนาดที่แน่นอนในบริบทของคุณยังไม่รู้
ข้อกล่าวอ้างสองข้อในหน้านี้ยังเป็นข้อถกเถียงอยู่ และได้ระดับ C ในตาราง โดยเฉพาะการกำหนดตัวเลขของมาตราส่วน ซึ่งงานวิจัยซ้ำข้ามประเทศปี 2025 พบผลในทิศทางตรงข้ามกับต้นฉบับปี 1991 ให้ถือว่ายังไม่ได้ข้อยุติ ไม่ใช่แนวทางปฏิบัติ
การเปิดเผยข้อมูล
SuperSurvey ผลิตซอฟต์แวร์แบบสำรวจ ไม่มีสิ่งใดในหน้านี้ที่ขาย ไม่มีส่วนใดที่ต้องสมัครสมาชิกก่อน และคลังคำถามคัดลอกไปยังคลิปบอร์ดเป็นข้อความธรรมดาที่คุณวางในเครื่องมือใดก็ได้ คลังที่เราวัดเป็นของเราเอง ส่วนการวัดจึงรายงานผลที่ไม่ได้ทำให้เราดูดีควบคู่กับผลที่ทำให้เราดูดี
เอกสารอ้างอิง
- Holleman, B. (1999). Wording effects in survey research: using meta-analysis to explain the forbid/allow asymmetry. Journal of Quantitative Linguistics, 6(1), 29-40. doi:10.1076/jqul.6.1.29.4145
- Pew Research Center. Writing survey questions. Methods reference.
- Pew Research Center (2019). Good jobs vs jobs: survey experiments can measure the effects of question wording and more.
- Krosnick, J. A., and Presser, S. (2010). Question and questionnaire design. In Handbook of Survey Research (2nd ed.), 263-313. ฉบับเต็ม.
- Saris, W. E., Revilla, M., Krosnick, J. A., and Shaeffer, E. M. (2010). Comparing questions with agree/disagree response options to questions with item-specific response options. Survey Research Methods, 4(1), 61-79. doi:10.18148/srm/2010.v4i1.2682
- Menold, N. (2020). Double barreled questions: an analysis of the similarity of elements and effects on measurement quality. Journal of Official Statistics, 36(4), 855-886. doi:10.2478/jos-2020-0041
- Pew Research Center (2019). Comparing forced-choice and select-all online survey responses.
- Presser, S., and Schuman, H. (1975). Question wording as an independent variable in survey analysis: a first report. Proceedings of the American Statistical Association, Social Statistics Section, 16-25. อ้างอิงโดยไม่มีลิงก์ เนื่องจากสำเนาออนไลน์เพียงฉบับเดียวที่เราพบให้บริการโดยไม่มีใบรับรองความปลอดภัยที่ถูกต้อง
- Galesic, M., Tourangeau, R., Couper, M. P., and Conrad, F. G. (2008). Eye-tracking data: new insights on response order effects and other cognitive shortcuts in survey responding. Public Opinion Quarterly, 72(5), 892-913. doi:10.1093/poq/nfn059. สำเนาแบบเปิด.
- Sandelin, F. (2022). The effects of questionnaire length on response rate, non-response bias, and data quality. SOM Institute, University of Gothenburg.
- Bottoni, G., and Aizpurua, E. (2025). Between two minds: the influence of numerical labels on survey responses in a cross-national study. Quality and Quantity, 60(2), 4595-4613. doi:10.1007/s11135-025-02436-9. ทำซ้ำและได้ผลขัดแย้งกับ Schwarz, N., and others (1991), Public Opinion Quarterly, 55(4), 570-582.
- Revilla, M. A., Saris, W. E., and Krosnick, J. A. (2014). Choosing the number of categories in agree-disagree scales. Sociological Methods and Research, 43(1), 73-97. doi:10.1177/0049124113509605. เราอ่านบทคัดย่อและผลที่สนับสนุนกันในเอกสารอ้างอิงที่ 5 ส่วนฉบับเต็มเข้าถึงไม่ได้
- Maybin, S. (2017). Busting the attention span myth. BBC, More or Less.
- Miller, G. A. (1956). The magical number seven, plus or minus two. Psychological Review, 63(2), 81-97. ฉบับเต็ม. doi:10.1037/h0043158
- Pew Research Center (2019). Response rates in telephone surveys have resumed their decline.